ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಕೃತಿಗಳು
Raghavendra Swami and the Works of the Swamiji
ರಾಘವೇಂದ್ರ
ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಪವಾಡಗಳ ವ್ಯಕ್ತಿ
ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಅಸಾಧಾರಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ
ಬರಹಗಾರರೂ ಆಗಿದ್ದರು.
ರಾಘವೇಂದ್ರ
ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಪವಾಡಗಳ ವ್ಯಕ್ತಿ
ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಅಸಾಧಾರಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ
ಬರಹಗಾರರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಅವರು
ಅದ್ಭುತ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಮತ್ತು
ವಾಗ್ಮಿ.ಅವರ
ಕೃತಿಗಳು ಮಾಧ್ವ ಪಂಥಿಯೋನ್ನಲ್ಲಿ
ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ,
ಅವರನ್ನು
ಮಧ್ವ ಮಠಾಂಭೋಧಿ ಚಂದ್ರ (ಮಧ್ವ
ಸಿದ್ದಾಂತ ಸಾಗರದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ
ಚಂದ್ರ) ಎಂದು
ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾಷೆ
ಸರಳವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅಲೆಯಂತೆ
ಆಲೋಚನೆಯ ಹರಿವು.
ಅವರು ವ್ಯಾಸರಾಜರ ಚಂದ್ರಿಕಾ, ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಪ್ರಕಾರಗಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ನಲವತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಬರೆದ ಕೀರ್ತಿಗೆ ಭಾಜನರಾಗಿದ್ದಾರೆ .
ಅವರ “ಮಂತ್ರಾರ್ಥ ಮಂಜರಿ” ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಋಗ್ ಭಾಷ್ಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರ ಮಗ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಅವರು "ರಿಗರ್ಥ ಮಂಜರಿ" ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.ವೇದತ್ರಯ ವಿವೃತಿ, ಪಂಚ ಸೂಕ್ತಗಳ ಭಾಷ್ಯ, ದಶೋಪನಿಷತ್ ಖಂಡಾರ್ಥ, ಗೀತಾರ್ಥ ಸಂಗ್ರಹ, ಪ್ರಮೇಯ ದೀಪಿಕಾ ವ್ಯಾಖ್ಯ, ಗೀತಾ ತಾತ್ಪರ್ಯ ಟೀಕಾ ವಿವರಣಂ, ತಂತ್ರ ದೀಪಿಕಾ, ನ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾವಲಿ, ತತ್ವ ಮಂಜರಿ, ದ್ಯಾವ ದೀಪಾ, ದ್ಯಾವ ದೀಪಾ, ಪ್ರಕಾಶನ ಮುಂತಾದ ಅವರ ಕೆಲವು ಕೃತಿಗಳು. ಚಾರಿತ್ರ ಮಂಜರಿ, ಕೃಷ್ಣ ಚರಿತ್ರ ಮಂಜರಿ, ತಾತ್ಪರ್ಯ ನಿರ್ಣಯ ಭಾವ ಸಂಗ್ರಹ, ವಾದವಲಿ ವ್ಯಾಖ್ಯ, ಚಂದ್ರಿಕಾ ಪ್ರಕಾಶ, ತರ್ಕ ತಾಂಡವ ವ್ಯಾಖ್ಯ, ಪ್ರಮಾಣ ಪದ್ಧತಿ ವ್ಯಾಖ್ಯ, ಅನು ಮಾಧ್ವ ವಿಜಯ ವಾಕ್ಯ, ಪ್ರಾತಃ ಸಂಕಲ್ಪ ಗದ್ಯ, ಭಟ್ಟ ಸಂಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಪ್ರಮೇಯ ಸಂಗ್ರಹ.ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಯ ಬಹುಪಾಲು ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯ, ಟೀಕಾಚಾರ್ಯ ಅಥವಾ ಜಯತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಸರಾಜರ ಕೃತಿಗಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು ಮತ್ತು ಸಹಜವಾಗಿ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅವರು ಯಾವುದೇ ಮೂಲ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿಲ್ಲ ಎಂದು ಇದರ ಅರ್ಥವಲ್ಲ.
ಅಂತಹ ಅನೇಕ ಕೃತಿಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಲಭ್ಯವಿದೆ.ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಜಯತೀರ್ಥ ಅಥವಾ ಟೀಕಾಚಾರ್ಯರ ಎಲ್ಲಾ ಟೀಕೆಗಳಿಗೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಅಥವಾ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅವರು ಜಯತೀರ್ಥರ 18 ಟೀಕೆಗಳಲ್ಲಿ 17 ಕ್ಕೆ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಅವರ ಮಗ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣಾಚಾರ್ಯರು ಅವರಿಗೆ ಋಗ್ ಭಾಷ್ಯದ ಕೆಲಸವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು.ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣಾಚಾರ್ಯರು ಭಾಷ್ಯ ಬರೆದ ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಹುರುಪಿನಿಂದ ಭಾವುಕರಾದರು.
ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರು 18 ನೇ ತಿಪ್ಪಾಣಿಯನ್ನು ಬರೆಯುವುದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಬದಲಿಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಅವರ ಕೃತಿಯನ್ನು ಸಮಾನವಾದ ಪಾಂಡಿತ್ಯಪೂರ್ಣ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿ ಮಂಡಿಸಿದರು.ನಂತರ ಅವರು "ರಿಗಾರ್ಥ ಮಂಜರಿ" ಎಂಬ ವಿವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಬರೆದರು, ಇದು ಮೊದಲ 40 ಸೂಕ್ತಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.ಅವರು ವೇದ ತ್ರಯ ವಿವೃತಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಮೂರು ವೇದಗಳ (ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ ಮತ್ತು ಅಥರ್ವಣ ವೇದ) ಭಾಷ್ಯವಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಪುರುಷಸೂಕ್ತಾದಿ ಪಂಚಸೂಕ್ತ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ಪುರುಷಸೂಕ್ತ, ಘರ್ಮ, ಸಮುದ್ರ, ಪವಮಾನ, ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ ಮತ್ತು ಅಂಭ್ರಣಿಸೂಕ್ತಗಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವರು ಇದನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಮೌಖಿಕ ಪರಂಪರೆ ಮಾತ್ರ ಇದೆ.ಖಂಡಾರ್ಥಗಳು (ಪದದಿಂದ ಪದದ ಅರ್ಥ) ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು (ಐತರೇಯ ಉಪನಿಷತ್ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ) ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ ಹತ್ತು ಉಪನಿಷತ್ಗಳಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.
ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಐತರೇಯ ಉಪನಿಷತ್ಗೆ ಭಾಷ್ಯವನ್ನು ಬರೆಯಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಾದ ಸ್ಮೃತಿಮುಕ್ತಾವಳಿ ಕೃಷ್ಣಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ಉಪನಿಷತ್ನ ಮಂತ್ರ ಭಾಗವಾದ ಐತರೇಯ ಮಂತ್ರಾರ್ಥ ಸಂಗ್ರಹದ ಕುರಿತು ವಿವರಣೆ ಅಥವಾ ಕಿರು ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ಬರೆದರು.
ಇನ್ನೊಂದು ಕೃತಿ- ಗೀತಾರ್ಥ ಸಂಗ್ರಹ- ಇದು ಗೀತಾ ವಿವೃತ್ತಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ , ಆದರೆ ಪ್ರಮೇಯ ದೀಪಿಕಾ ವ್ಯಾಖ್ಯವು ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಗೀತಾ ಭಾಷ್ಯಕ್ಕೆ ಭಾಷ್ಯವಾಗಿದೆ,ಗೀತಾ ತಾತ್ಪರ್ಯ ಟೀಕಾ ವಿವರಣವು ಜಯತೀರ್ಥರ ಮಧ್ವರ ಗೀಯ ಭಾಷ್ಯದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿದೆ. ತಾತ್ಪರ್ಯ ಚಂದ್ರಿಕಾ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ ಏಕೆಂದರೆ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ತಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಕೃತಿಗಳಾದ ಚಂದ್ರಿಕಾವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅದನ್ನು ಅವರು ವ್ಯಾಸ ತೀರ್ಥ ಅಥವಾ ವ್ಯಾಸರಾಜರ ಅವತಾರವಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.
ನ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾವಳಿಯು ಬ್ರಹ್ಮ-ಸೂತ್ರದ ಅಧಿಕಾರಾಶರೀರಗಳ ನಿರೂಪಣೆಯಾಗಿದೆ ಮತ್ತುತತ್ವ ಮಂಜರಿಯು ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಅನು ಭಾಷ್ಯದ ವಿವರವಾದ ನಿರೂಪಣೆಯಾಗಿದೆ ತತ್ವಪ್ರಕಾಶಿಕಾ ಭಾವದೀಪವು ತತ್ವಪ್ರಕಾಶಿಕಾದ ನಿರೂಪಣೆಯಾಗಿದೆ, ಇದು ಜಯತೀರ್ಥರ ಭಾಷ್ಯದ ಬ್ರಹ್ಮ ಭಾಷ್ಯದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿದೆ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯ.ನ್ಯಾಯಸುಧಾ ಪರಿಮಳ ಶ್ರೀ ಜಯತೀರ್ಥರ ನ್ಯಾಯಸುಧಾ ಕುರಿತಾದ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಆದುದರಿಂದಲೇ ರಾಯರು ಅವರನ್ನು ಪರಿಮಳಾಚಾರ್ಯ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ,ಅವರು ದಶಪ್ರಕರಣಗಳ ಮೇಲೆ ತಿಪ್ಪಾಣಿ (ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು) ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಹತ್ತು ಪ್ರಾಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಆರರಲ್ಲಿ ಹೊಳಪು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.ರಾಮ ಚಾರ್ತಿರ್ಯ ಮಂಜರಿಯು ರಾಮನ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ಮಂಜರಿಯು ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.ಮತ್ತೊಂದು ಕೃತಿ-ಮಹಾಭಾರತ ತಾತ್ಪರ್ಯ ನಿರ್ಣಯ ಭಾವ ಸಂಗ್ರಹ-ಇದು ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಬರೆದ ಮಹಾಭಾರತ ತಾತ್ಪರ್ಯ ನಿರ್ಣಯದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಸಾರಾಂಶವಾಗಿದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ರಾಯರು ಒಂದೊಂದು ಅಧ್ಯಾಯನ ಸಾರವನ್ನು ಒಂದೊಂದು ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪಠ್ಯವು 36 ಪದ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಮಾಧ್ವ ಕೃತಿಯ ಒಂದು ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿದೆ.ಹಾಗೆಯೇ, ವಡವಲೀ ವ್ಯಾಖ್ಯವು ಜಯತೀರ್ಥರ ವಡಾವಳಿಯ ಭಾಷ್ಯವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರಿಕಾ ವ್ಯಾಖ್ಯವು ವ್ಯಾಸತೀರ್ಥರ ತಾತ್ಪರ್ಯ ಚಂದ್ರಿಕೆಗೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿದೆ, ಇನ್ನೊಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ವ್ಯಾಸತೀರ್ಥರ ತರ್ಕತಾಂಡವ ವ್ಯಾಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಮಾಣ ಪಧತಿ ವ್ಯಾಖ್ಯವು ಮತ್ತೆ ಜಯತೀರ್ಥರ ಅದೇ ಹೆಸರಿನ ಪುಸ್ತಕದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅನು ಮಾಧ್ವ ವಿಜಯ ವ್ಯಾಖ್ಯವು ನಾರಾಯಣ ಪಂಡಿತಾಚಾರ್ಯರ ಅನುಮಧ್ವವಿಜಯದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿದೆ .ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರತಾಹ ಸಂಕಲ್ಪ ಗದ್ಯ. ಇದನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಅಥವಾ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ ಮೊದಲು ಪಠಿಸಬೇಕು.
ಅದೇ ರೀತಿ ಸರ್ವ ಸಮರ್ಪಣ ಗದ್ಯ ರಾತ್ರಿಯ ವೇಳೆ ಪಠಿಸಬೇಕಾದ ಸ್ಪೂರ್ತಿದಾಯಕ ಕಾವ್ಯವಾಗಿದೆ.ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಒಂದು ಕೃತಿ-ನ್ಯಾಯ ದೀಪಿಕಾ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಇದು ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಗೀತಾ ತಾತ್ಪರ್ಯಕ್ಕೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗಿದೆ. ಭಟ್ಟ ಸಂಗ್ರಹವು ಭಟ್ಟ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಜೈಮಿನಿಯ ಮೀಮಾಂಸಾ ಸೂತ್ರಗಳವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿದೆ . ದ್ವೈತ ಸಂತರು ಇತರ ಚಿಂತನಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಕುರಿತು ಬರೆದ ಕೆಲವೇ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದು. ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ನಾಡಿ ತಾರತಮ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರ, ರಾಜಗೋಪಾಲ ಸ್ತೋತ್ರ ಮತ್ತು ದಶಾವತಾರ ಸ್ತುತಿ, ಎಲ್ಲಾ ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ, ಇಂದು ಯೇನಗೆ ಗೋವಿಂದ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಮರುತ ನಿನ್ನಯ ಮಹಿಮೆಯಂತಹ ಹಲವಾರು ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ, ಇದು ಸುಳಾದಿಯಾಗಿದೆ.
Rayaru-2
ಮಧ್ಯಾರಾಧನೆ:
ರಾಘವೇಂದ್ರ
ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಆರಾಧನಾ
ಮಹೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಮಂಗಳವಾರ ಎರಡನೇ
ದಿನ. 343 ವರ್ಷಗಳ
ಹಿಂದೆ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು
ಮಂತ್ರಾಲಯದ ಬೃಂದಾವನವನ್ನು
ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ದಿನದಂದು ಮಧ್ಯಾರಾಧನೆಯು
ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ.ವರ್ಷ
1671 ಮತ್ತು
ರಾಯರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಶ್ರೀ
ಮಠದ ಮಠಾಧೀಶರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು.
ಅವರು 1659
ರಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ
ಮಠದ ಪ್ರಧಾನ ಕಛೇರಿಯಿದ್ದ
ಕುಂಭಕೋಣಂನಿಂದ ಮಂತ್ರಾಲಯಕ್ಕೆ
ಬಂದಿದ್ದರು. ಅವರು
ಸುಧೀಂದ್ರ ತೀರ್ಥರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ
ಪೀಠಕ್ಕೆ ಬಂದರು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ
ವಹಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಅವರು ಹಲವಾರು
ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ
ತೆರಳಿದ್ದರು.
ಅವರ ಪರಮಗುರು ವಿಜೇಂದ್ರ ತೀರ್ಥರು ಕುಂಭಕೋಣಂನಲ್ಲಿಯೇ ಬೃಂದಾವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದರೂ ಮತ್ತು ರಾಯರು ಅನುಗುಂಡಿ ಬಳಿಯ ನವ ಬೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಗುರು ಸುಧೀಂದ್ರ ತೀರ್ಥರ ಬೃಂದಾವನ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಖುದ್ದಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ರಾಯರು ಶಂಕುಕರ್ಣನಾಗಿದ್ದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮದೇವನಿಗೆ ಹೂ ಕೀಳುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ನವ ಬೃಂದಾವನದ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವು ರಾಯರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.ಶಂಕುಕರ್ಣನು ಬ್ರಹ್ಮನ ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣನ ಪೂಜೆಗಾಗಿ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡನು. ಒಂದು ದಿನ, ಶಂಕೂರ್ಣನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೂವುಗಳನ್ನು ತರಲು ತಡಮಾಡಿದನು. ಅವನು ವೀಣೆಯ ಸಂಗೀತದಿಂದ ಎಷ್ಟು ಪುಳಕಿತನಾಗಿದ್ದನೆಂದರೆ ಅವನು ಹೂವುಗಳನ್ನು ಕೀಳುವುದನ್ನು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟನು. ಸರಸ್ವತಿ ದೇವಿಯು ವೀಣೆಯನ್ನು ನುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ಶಂಕುಕರ್ಣನು ವೀಣೆಯ ಮೃದುವಾದ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ಕಲೆಗಳಿಂದ ಮಂತ್ರ ಮುಗ್ಧನಾಗಿದ್ದನು.
ಆ ವಿಳಂಬದಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಬ್ರಹ್ಮನು ಶಂಕುಕರ್ಣನಿಗೆ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವಂತೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದನು. ಈ ಘಟನೆಯು ನವ ಬೃಂದಾವನ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಕಾರಣ, ರಾಯರು ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷವಾದ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ವ್ಯಾಸರಾಜನಾಗಿ ಅವರ ಹಿಂದಿನ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಆಗಿನ ವಿಜಯನಗರ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಅಚ್ಯುತ ದೇವರಾಯರು ವ್ಯಾಸರಾಜರಿಗೆ ಬೃಂದಾವನದ ನಿರ್ಮಾಣದ ಉಸ್ತುವಾರಿ ವಹಿಸಿದ್ದರು.ಆದರೆ, ರಾಯರು ಬೃಂದಾವನ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಕುಂಭಕೋಣಂ ಅಥವಾ ನವ ಬೃಂದಾವನವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ.
ಅವರು ಮಂತ್ರಾಲಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು, ನಂತರ ಮಂಚಾಲೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದನಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದನು. ರಾಯರು ಅವರು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬೃಂದಾವನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಅಂದಿನ ಅದೋನಿಯ ನವಾಬ್ ಸಿದ್ದಿ ಮಸೂದ್ ಖಾನ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಂತ್ರಿ ವೆಂಕಣ್ಣ ಪಂಥವನ್ನು ದಿವಾನ್ ವೆಂಕಣ್ಣ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಅವರು ಅವರನ್ನು ಹತ್ತಿರದ ಮಾಧವರಮ್ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಣ್ಣ ಬಂಡೆಯ ತುಂಡನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು.
ಆ ಬಂಡೆಯಿಂದ ಬೃಂದಾವನವನ್ನು ಕೆತ್ತಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದನು.ತನಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಆ ಬಂಡೆ ಏಕೆ ಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ರಾಯರು ವನವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ರಾಮ, ಸೀತೆ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ಆ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.ಹೀಗೆ ಮಂತ್ರಾಲಯವನ್ನು ಅಂತಿಮ ವಿಶ್ರಾಂತ ಸ್ಥಳವನ್ನಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಯರು ಕುಂಭಕೋಣಂ ತೊರೆದರು. ಈ ದಿನ, 343 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ರಾಯರು ಅವರು ಆರಿಸಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬೃಂದಾವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಈ ಸ್ಥಳವು ಮಂಚಾಲೆ ಗ್ರಾಮದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ ಮತ್ತು ಅವರು ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತನೆ ಮಾಡಿದ ವೇಣುಗೋಪಾಲಸ್ವಾಮಿ ದೇವರಿಂದ ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಇಂದು ಅವರು ತಂಗಿದ್ದ ಮನೆ ವೇಣುಗೋಪಾಲಸ್ವಾಮಿ ದೇವಸ್ಥಾನ. ದೇವಾಲಯ ಈಗಲೂ ಇದೆ.ರಾಯರು ಬೃಂದಾವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು.
ಅವರ ತಕ್ಷಣದ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ಯೋಗೇಂದ್ರ ತೀರ್ಥರು (1671-1688) ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ರಾಯರು ಅವರ ಕೊನೆಯ ಪಾಠ ಅಥವಾ ವೇದಗಳ ಪಾಠ ಯೋಗೇಂದ್ರ ತೀರ್ಥರು ಮತ್ತು ಇತರ ಕೆಲವು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ. ಬೃಂದಾವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಸಿದ್ದಿ ಮಸೂದ್ ಖಾನ್, ದಿವಾನ್ ವೆಂಕಣ್ಣ, ರಾಯರ ಪುತ್ರ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು. ಆದರೆ ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಈ ಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಇದ್ದರೂ ಅವು ಈಗ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ರಾಯರು ಬೃಂದಾವನ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದರ್ಶಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದು ದಿನ ಮತ್ತು ದಿನಾಂಕ ಮಾತ್ರ.ಪ್ರಾಯಶಃ ರಾಯರ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಅತ್ಯಂತ ಅಧಿಕೃತ ವಿವರಣೆಯು ರಾಯರ ಪೂರ್ವಾಶ್ರಮದ ಸಹೋದರಿಯ ಮಗ ನಾರಾಯಣಾಚಾರ್ಯರಿಂದ ಆಗಿರಬಹುದು.
ಗುರುಗುಣವಾಸ್ತವನವನ್ನು ಬರೆದ ರಾಯರು ಅವರ ಮೊಮ್ಮಗ ವದೀಂದ್ರ ತೀರ್ಥ (1728-1750) ಅವರ ಮತ್ತೊಂದು ಅಧಿಕೃತ ಖಾತೆಯಾಗಿದೆ.ಹೀಗಾಗಿ, ಬೃಂದಾವನದ ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆಗಳ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದರ್ಶಿಗಳ ಖಾತೆಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಎರಡು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಮೂಲಗಳಿವೆ ಎಂದು ನಾವು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಇಂದಿಗೂ, ಈ ಎರಡು ಪುಸ್ತಕಗಳ ಮೂಲಕ ಹೋದಾಗ ರಾಯರು ಅವರ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಇವೆರಡೂ ಲಭ್ಯವಿದೆ ಮತ್ತು ಎರಡೂ ವಿದ್ವತ್ಪೂರ್ಣ ಕಲಾಕೃತಿಗಳಾಗಿವೆ.
ಅಪ್ಪಣಾಚಾರ್ಯರು ಪೂರ್ಣಬೋಧವನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದು ಕೂಡ ಇದೇ ದಿನ. ರಾಯರು ಬೃಂದಾವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅಪ್ಪಣಾಚಾರ್ಯರು ತಲೆಕೊಟ್ಟಾಗ, ಅವರು ಬಿಚ್ಚಾಲೆಯಿಂದ ತುಂಗಭದ್ರೆಗೆ ಧುಮುಕಿದರು ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಾಲಯವಿದ್ದ ಇತರ ನಿಷೇಧಗಳ ಕಡೆಗೆ ಈಜಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರು ಈಜುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವರು ಪೂರ್ಣಬೋಧವನ್ನು ರಚಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವರು ಬೃಂದಾವನಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಅವರು ಸಂಯೋಜನೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ದುಃಖದಿಂದ ಹೊರಬಂದರು. ರಾಯರು ಬೃಂದಾವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅನಾಥರಾದರು ಎಂದು ಅಪ್ಪಣಾಚಾರ್ಯರು ಅಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೃಂದಾವನದ ಮುಂದೆ ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತಾಗಲೂ ರಾಯರು “ಸಾಕ್ಷಿಹಯಸ್ತೋತ್ರಾಹಿ” ಎಂದು ಜಪಿಸಿದಾಗ ಪೂರ್ಣಬೋಧದ ಕೊನೆಯ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದರು.
----------------- Hari Om --------------
