ನವವಿಧಭಕ್ತಿ -- ಹರಿದಾಸರು ಕಂಡ ನವ ವಿಧ ಭಕ್ತಿ-- The Nine Forms of Devotion as Perceived by the Haridasas

 

                                                                 Saint Vyasarajaru

 

ನವವಿಧಭಕ್ತಿ -- ಹರಿದಾಸರು ಕಂಡ ನವ ವಿಧ ಭಕ್ತಿ

The Nine Forms of Devotion as Perceived by

the Haridasas

ಶ್ರವಣಂ ಕೀರ್ತನಂ ವಿಷ್ಣೋಹೋ ಸ್ಮರಣಂ ಪಾದಸೇವನಂ l
ಅರ್ಚನಂ ವಂದನಂದಾಸ್ಯಂಸಖ್ಯಮಾತ್ಮ ನಿವೇದನಮ್ ll - ಭಾಗವತ

ಶ್ರೀವೇದವ್ಯಾಸರು ಭಕ್ತಿಯ ಒಂಭತ್ತು ಮಜಲುಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಭಕ್ತಿಸಿದ್ಧಾಂತವೆಂದೆ ಹೆಸರಾದ ಹರಿದಾಸ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಸರು ನಮಗಾಗಿ ರಚಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಸಾಹಿತ್ಯ ಭಂಡಾರದಲ್ಲಿ ಇವುಗಳ ವಿಸ್ತೃತವಾದ ನಿರೂಪಣೆ ಸಾಹಿತ್ಯದುದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಹರಡಿದೆ. ಈ ಮೇಲಿನ ಶ್ಲೋಕಾನುವಾದವನ್ನೆ ಪುರಂದರರು ತಮ್ಮ ಒಂದು ಉಗಾಭೋಗದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರು.

ಹರಿಶ್ರವಣ ಕೀರ್ತನ ಹರಿನಾಮ ಸ್ಮರಣ
ಹರಿಪಾದಸೇವನ ಹರಿಪೂಜಾ ವಂದನ
ಹರಿದಾಸ್ಯ ಸಖ್ಯತ್ವ ಹರಿಗಾತ್ಮಾರ್ಪಣ
ಹರಿಭಕ್ತಿಯೇ ಮುಕ್ತಿಪಥ ತತ್ತ್ವ
ಪುರಂದರವಿಟ್ಠಲನೆ ಪರಮಾತ್ಮ ಸಿದ್ಧ
ವರಮಧ್ವಮತ ಶ್ರುತಿ ಸ್ಮೃತಿಯೊಳ್ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ll - ಶ್ರೀಪುರಂದರದಾಸರು

                                              Saint Purandara Dasaru

 

ಶ್ರೀವ್ಯಾಸರಾಜ ಯತಿವರೇಣ್ಯರು ಹೇಳಿದ 'ಅಮಲಾಭಕ್ತಿಶ್ಚ ತತ್ಸಾಧನಂ' ಎಂಬಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯೊಂದೇ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಸಾಧನವೆಂದಿರುವರು. ಏಕೆಂದರೆ ಭಗವಂತ 'ಭಕ್ತೈಕವಸ್ಯ ಪ್ರಭುಹು' ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರೀಮದಾಚಾರ್ಯರು ಭಕ್ತಿಯ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು-

ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಜ್ಞಾನಪೂರ್ವಸ್ತು ಸುದೃಢಹ ಸರ್ವತೋಧಿಕಃ l

ಸ್ನೇಹೋಭಕ್ತಿರಿತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಸ್ತಯಾ ಮುಕ್ತಿರ್ನಚಾನ್ಯಥಾ ll ಎಂದಿರುವರು.

ನವವಿಧವಾದ ಭಕ್ತಿಯ ಪ್ರಕಾರಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಪೂರಕವಾಗಿದೆ. ಸಾಧಕರಿಂದ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿಸಿ ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡಿಸುವವನು ಭಗವಂತನೆ. ಭಗವಂತನ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಒಂಬತ್ತು ಭಕ್ತಿಯ ಮಜಲುಗಳಿಂದ ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೆ ಸಾಧನೆ ಎನಿಸಿದೆ. ಭಕ್ತಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಆಗಿವೆ. ಒಂದೊಂದರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಕೆಲ ಹರಿದಾಸರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡೋಣ.

 

                                                               Saint Jagananatha Dasaru


ಶ್ರವಣ ಭಕ್ತಿ: ಅದ್ಭುತವಾದ ರಮಾಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳಿಂದಲೂ ಸಾಕಲ್ಯೇನ ತಿಳಿಯಲಶಕ್ಯವಾದ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೇಳುವುದು ತಿಳಿಯುವುದು ಇದಾಗಿದೆ. ಕಾರಣ-'ಶ್ರವಣ ಮನಕಾನಂದವೀವುದು l ಭವಜನಿತ ದುಃಖಗಳ ಕಳೆವುದು' -

ಶ್ರೀಜಗನ್ನಾಥದಾಸರು
ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಸತನ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುದಾಸತನ l - ಶ್ರೀನ.ಈ ಭಕ್ತಿಯು ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ಮೊದಲು ಕಡೆ ಇಲ್ಲದ್ದು. ಅದಕ್ಕೆ 'ಹರಿಕಥಾ ಶ್ರವಣ ಮಾಡೊ ನಿರಂತರ' ಎಂದದ್ದು.

ಹರಿಕಥಾ ಶ್ರವಣ ಮಾಡೊ l ಪಾಡೋ l ಶ್ರೀಪುರಂದರದಾಸರು

ವಿಶಾಲ ಕರ್ಣಕೆ ಭೂಷಣ ವಿಷ್ಣುಕಥೆಯು l - ಶ್ರೀಪಾದರಾಜರು

                                                             Saint Gopala Dasaru


ಕೀರ್ತನಭಕ್ತಿ: ಭಗವಂತನ ಗುಣಗಾನ, ನಾಮಸ್ಮರಣೆ, ಅನಂತ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವುದು, ಭಜಿಸುವುದು ಆಗಿದೆ. 'ಲಕಿಮೀಲೋಲ ತನ್ನ ಭಕುತರು ಮಾಡುತಿಹ ಸಂಸ್ತುತಿಗೆ ಹಿಗ್ಗುವನು' ಹಿಗ್ಗಿ ಭಕ್ತರನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುವನು.

ಮಾತು ಮಾತಿಗೆ ಕೇಶವ ನಾರಾಯಣ ಮಾಧವ ಎನಬಾರದೆ .....l - ಶ್ರೀವಾದಿರಾಜರು

ನಾಲಿಗ್ಗೆ ಭೂಷಣ ನಾರಾಯಣನಾಮll - ಶ್ರೀಶ್ರೀಪಾದರಾಜರು.

ಅ ಮೊದಲು ಕ್ಷ ಕಾರಾಂತ ಈ ಮಹಾ ವರ್ಣಗಳೆಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಾಮವೆಂದು ತಿಳಿದವಗೆ ಆನಂದಾ ಆನಂದಾ l - ಶ್ರೀವಿಜಯದಾಸರು

ಕಲಿಯುಗದೊಳು ಹರಿನಾಮವ ನೆನೆದರೆ ಕುಲಕೋಟಿಗಳು ಉದ್ಧರಿಸುವುವು ll 

 ಶ್ರೀಪುರಂದರದಾಸರು.

                                             Saint Vadiraja Tirtha

 

*ಸ್ಮರಣ ಭಕ್ತಿ :*ಭಗವಂತನ ಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ ಸ್ಮರಣೆಯು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ 

ದೃಢವಾಗುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಹರಿಯ ಸ್ಮರಣೆ ಸದಾ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಬೇರಾವ ಚಿಂತೆ ಇರದು. ಕಾರಣ-

 ಶ್ರೀಜಗನ್ನಾಥದಾಸರು


ವಾಸುದೇವನ ಗುಣಸಮುದ್ರದೊಳೀಸಬಲ್ಲವ
ಭವಸಮುದ್ರ ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ದಾಟುವನು ll -

ಎನ್ನ ಹೃದಯಕಮಲದೊಳು ನಿಂದಿರೊ ಹರಿಯೇ ll -ಶ್ರೀಶ್ರೀಪಾದರಾಜರು

ಶ್ರೀವಾದಿರಾಜರು ಬಯಸಿದ್ದು ಇದನ್ನೆ-

ಅಚ್ಯುತನೆ ನಾ ನಿನ್ನ ಹೆಚ್ಚು ಬೇಡುವುದಿಲ್ಲ
ಕಷ್ಟಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹರಿಯೆಂಬ ಸ್ಮರಣೀಯೊ
ರಕ್ಷಿಸೊ ಲಕ್ಶ್ಮೀರಮಣ ll

 

                                                                 Saint Vijaya Dasaru


ಹರಿಪದವ ನೆನೆವಂಗೆ ನರಕದ ಭಯವಿಲ್ಲ l - ಶ್ರೀವಾದಿರಾಜರು

ಜೇನಿನೊಳಗೆ ಬಿದ್ದ ನೊಣದಂತೆ ಸತಿಸುತ ಜನಪಾಶ l – ಶ್ರೀ ವ್ಯಾಸರಾಜರು

 

ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಂತ ಪರಂಪರೆಯ ಸಾಹಿತ್ಯವಾದ 'ಹರಿದಾಸ ಸಾಹಿತ್ಯ'ದಲ್ಲಿ, ದೈವವನ್ನು

ಅನುಭವಿಸಲು ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು 'ನವವಿಧ ಭಕ್ತಿ'ಯು (ಭಕ್ತಿಯ ಒಂಬತ್ತು

ಬಗೆಗಳು) ಪ್ರಮುಖ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀ 

ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ದ್ವೈತ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿ ಬೇರೂರಿರುವ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮದ್ 

ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು, ಶ್ರೀ ಪುರಂದರದಾಸರು,

 ಶ್ರೀ ಕನಕದಾಸರು ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ವಿಜಯದಾಸರಂತಹ ಹರಿದಾಸರು ಸರಳವಾದ, 

ದೈನಂದಿನ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಸಂಗೀತ ರಚನೆಗಳಾಗಿ (ದೇವರನಾಮಗಳು, ಸುಳಾದಿಗಳು

ಮತ್ತು ಉಗಾಭೋಗಗಳು) ರೂಪಿಸಿದರು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರನ್ನು ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗದತ್ತ 

ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು ಇದರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು.

ಈ ಒಂಬತ್ತು ಬಗೆಯ ಭಕ್ತಿ ಮಾರ್ಗಗಳು ಮಾನವನ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಸ್ವಭಾವಗಳಿಗೆ 

ಅನುಗುಣವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹರಿದಾಸರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 

ಒಂದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸಿದರೂ, ಶ್ರೀಹರಿಯ 

ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅದು ಸಾಕು ಎಂದು ಅವರು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಹರಿದಾಸರು ಬೋಧಿಸಿದ ಭಕ್ತಿಯ ಒಂಬತ್ತು ಬಗೆಗಳು
1. ಶ್ರವಣಂ (ಆಲಿಸುವಿಕೆ)

ಪರಿಕಲ್ಪನೆ: ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಾಮಗಳು, ಮಹಿಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಲೀಲೆಗಳನ್ನು

 ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಹಾಗೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಲಿಸುವುದು.

ಹರಿದಾಸರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ: ಹರಿದಾಸರು ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ದೈವಿಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು

 (ಕಥಾ ಶ್ರವಣ) ಕೇಳುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮೀಸಲಾದ ಪವಿತ್ರ ಸಾಧನಗಳೆಂದು 

ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಚನೆಯಾದ "ಕಥಾ ಶ್ರವಣ ಮಾಡೋ" 

 ಎಂಬ ಕೀರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ, ಪುರಂದರ ದಾಸರು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಲೌಕಿಕವಾದ ವ್ಯರ್ಥ

 ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ಬದಲಾಗಿ ದೈವಿಕ ಪ್ರವಚನಗಳೆಂಬ ಅಮೃತವನ್ನು 

ಸವಿಯುವಂತೆ ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಕರ್ಮಜನ್ಯವಾದ 

ಮಲಿನತೆಗಳು ತೊಳೆದುಹೋಗುತ್ತವೆ. 

 2. ಕೀರ್ತನ (ನಾಮಸ್ಮರಣೆ / ಹಾಡುವುದು)

ಪರಿಕಲ್ಪನೆ: ಭಗವಂತನ ನಾಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ 

ಪಠಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಹಾಡುವುದು.

ಹರಿದಾಸರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ: ಇದು ಹರಿದಾಸ ಚಳುವಳಿಯ ಅಡಿಪಾಯವೇ ಆಗಿದೆ. 

 ತಂಬೂರಿ ಮತ್ತು ತಾಳಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹಾಡುವುದು ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ

 ಸಾಧನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಕಠಿಣವಾದ ಆಚರಣೆಗಳಿಗಿಂತ, ಭಾವಪೂರ್ಣವಾದ 

ಪರಮಾನಂದದೊಂದಿಗೆ ಹರಿನಾಮಗಳನ್ನು ಹಾಡುವುದು ಹೃದಯವನ್ನು

 ಹೆಚ್ಚು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು.  

ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ, ಶ್ರೀ ವಾದಿರಾಜ ತೀರ್ಥರು ರಚಿಸಿದ "ಲೋಕಭರಿತನು" 

 ಎಂಬ ಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ಹೆಸರಿಸಬಹುದು; ಇದು ಹಾಡಿನ ಮೂಲಕ ಭಗವಂತನ 

ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತದೆ. 

 3. ಸ್ಮರಣಂ (ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ)

ಪರಿಕಲ್ಪನೆ: ದಿನವಿಡೀ ದೇವರನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ, ಎಡೆಬಿಡದೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.

ಹರಿದಾಸರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ: ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತಿಯೆಂದರೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮಯದಲ್ಲಿ 

ಆಚರಿಸುವ ವಿಧಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಮನಸ್ಸಿನ ಒಂದು ನಿರಂತರ ಸ್ಥಿತಿ. 

 "ಸ್ಮರಣೆಯೊಂದೇ ಸಾಲದೇ" ಎಂಬ ಅಮರ ಕೀರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ,

 ಪುರಂದರ ದಾಸರು ಅತ್ಯಂತ ದೃಢವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಸಾರುತ್ತಾರೆ: ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸುಗಳ

 ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಠಲನ ನಾಮವನ್ನು 

ಸ್ಮರಿಸುವುದೊಂದೇ ಸಂಸಾರವೆಂಬ ದುಃಖಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಲು 

ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಕು. 

 4. ಪಾದ ಸೇವನಂ (ಪರಮಾತ್ಮನ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು)

ಪರಿಕಲ್ಪನೆ: ಭಗವಂತನ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ಸೇವೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು, 

 ಅಥವಾ ಆತನ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿರುವ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಆತನ ರೂಪವೆಂದು 

ಭಾವಿಸಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು. 

 ಹರಿದಾಸರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ: ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು,  

ಭಗವಂತನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ದೃಢವಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ 'ಪಾದ ಸೇವನಂ'.

 "ಬಿಡೆ ನಿನ್ನ ಪಾದವ" ಎಂಬ ದೇವರನಾಮದಲ್ಲಿ, ಹರಿದಾಸರು 

 "ನೀನು ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಒಡ್ಡಿದರೂ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ 

ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಭಗವಂತನ 

ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಅನುಗ್ರಹದ ಮೇಲೆ ಅವರಿಗಿರುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು 

ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. 

 5. ಅರ್ಚನ (ಪೂಜೆ / ಸಮರ್ಪಣೆ)

ಪರಿಕಲ್ಪನೆ: ಭಕ್ತಿ, ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಪೂಜಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು

 ದೇವರಿಗೆ ವಿಧ್ಯುಕ್ತವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು.

ಹರಿದಾಸರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ: ಹರಿದಾಸರು ಬಾಹ್ಯ ಪೂಜಾ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು

 ಬೆಂಬಲಿಸಿದರೂ, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಉದ್ದೇಶವು ಶುದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಿಹೇಳಿದರು.

 ಆಚರಣೆಗಳು ಆಳವಾದ ಆಂತರಿಕ ಅನುಭೂತಿಗಳನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಬೇಕು. 

 ಉದಾಹರಣೆಗೆ, "ಧೂಪಾರತಿಯ ನೋಡುವ" ಎಂಬ ಕೀರ್ತನೆಯು, ದೇವರಿಗೆ

 ಆರತಿ ಬೆಳಗುವುದನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಅಪಾರ 

ಆನಂದವನ್ನೂ, ಆ ದಿವ್ಯಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ 

ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಭಾವವನ್ನೂ ಸುಂದರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. 

 6. ವಂದನಂ (ನಮಸ್ಕಾರ / ವಂದನೆ)

ಪರಿಕಲ್ಪನೆ: ದೈವದ ಮುಂದೆ ತಲೆಬಾಗಿ, ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು 

ಸಲ್ಲಿಸುವುದು.

ಹರಿದಾಸರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ: ಇದು ದೈಹಿಕ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಅಹಮ್ಮಿಕೆಯ 

ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ 

ತಾಗಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಭಕ್ತನು ಶ್ರೀಹರಿಯ ಸರ್ವೋಚ್ಚತೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. 

 ಈ ರೀತಿಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ನಮಸ್ಕಾರದ ಭಾವವನ್ನು, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆರಂಭಿಕ 

ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಗೀತೆಯಾದ "ವಂದಿಸುವುದಾದಿಯಲ್ಲಿ" (Vandisuvudadiyali)  

ಎಂಬ ಕೀರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. 

 7. ದಾಸ್ಯ (ಸೇವಕಭಾವ)

ಪರಿಕಲ್ಪನೆ: ದೇವರಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಮತ್ತು ವಿನಮ್ರ ಸೇವಕನಾಗಿರುವ 

ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.

ಹರಿದಾಸರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ: 'ದಾಸ' ಎಂದರೆ ಸೇವಕ ಎಂದರ್ಥ; ಹೀಗಾಗಿ 'ದಾಸ್ಯ'ವು

ಈ ಇಡೀ ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಗುರುತಾಗಿದೆ. ಶ್ರೀ ಪುರಂದರ ದಾಸರು

 ಈ ಭಾವದ ಸಾಕಾರಮೂರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಅತ್ಯಂತ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ

 ಕೀರ್ತನೆಯಾದ "ಇನ್ನು ದಯ ಬಾರದೆ..." ಎಂಬಲ್ಲಿ, ಅವರು ಯಜಮಾನನ

 ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸೇವಕನಂತೆ, ಯಜಮಾನನ 

ಕೃಪಾಕಟಾಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಮೊರೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ. 

 8. ಸಖ್ಯಂ (ಸ್ನೇಹ)

ಪರಿಕಲ್ಪನೆ: ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಆಪ್ತವಾದ, ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ಣ ಸ್ನೇಹವನ್ನು 

ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.

ಹರಿದಾಸರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ: ದೈವದ ಬಗೆಗಿನ ಭಯ ಅಥವಾ ಅತಿಯಾದ 

ಗೌರವಭಾವದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ದೇವರನ್ನು ಒಬ್ಬ ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತನಂತೆ 

ಕಾಣುವುದು 'ಸಖ್ಯಂ' ಭಕ್ತಿಯ ವಿಶೇಷತೆ. ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ತನು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ 

ಸಂತೋಷ, ಕೋಪ, ರಹಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

 ಹರಿದಾಸರು ತಮ್ಮ ಕೀರ್ತನೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಇಂತಹ ಸ್ನೇಹಪೂರ್ಣ

 ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರು; ಒಬ್ಬ ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತನೊಂದಿಗೆ

 ವ್ಯವಹರಿಸುವಂತೆ, ಅವರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತೆ 

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಆಕ್ಷೇಪಿಸುವ ಅಥವಾ ನಿಂದಿಸುವ (ನಿಂದಾ ಸ್ತುತಿ)

 ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. 

 9. ಆತ್ಮ ನಿವೇದನ (ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿ)

ಪರಿಕಲ್ಪನೆ: ಒಬ್ಬರ ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ದೇವರಿಗೆ

 ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುವುದು.

ಹರಿದಾಸರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ: ಇದು ಅಂತಿಮ ಹಂತ (ಸೋಪಾನ)ವಾಗಿದ್ದು,  

ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗತವಾದ 'ನಾನು' ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರವು ದೈವಿಕ ಇಚ್ಛೆಯಲ್ಲಿ 

ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಲೀನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು

 ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಿಜವಾದ 'ಆತ್ಮ ನಿವೇದನ' ಎಂದು ಹರಿದಾಸರು 

ಬೋಧಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಉಸಿರಾಟದಿಂದ ಹಿಡಿದು ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರುವ 

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಸ್ತುವೂ ವಿಠಲನಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಈ ಶರಣಾಗತಿಯು 

ಸಂಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ಮುಕ್ತಿಯು ತಕ್ಷಣವೇ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. 

 --------------- Hari Om -------------

 

 

 

 

ಅಣ್ಣೆ ಸೊಪ್ಪು -- Anne Soppu -- Celosia Argentea

 

                                                    

                                                    ಅಣ್ಣೆಸೊಪ್ಪು or Anne Soppu

 

ಅಣ್ಣೆ ಸೊಪ್ಪು -- Anne Soppu -- Celosia 

Argentea

ಸಸ್ಯದ ಪರಿಚಯ : ಅಣ್ಣೆ ಸೊಪ್ಪು

ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹೆಸರು : (Celosia Argentea (ಸೆಲೋಸಿಯಾ ಅರ್ಜೆಂಟೀಯಾ)

ಅಣ್ಣೆಸೊಪ್ಪು (Anne Soppu) ಅಥವ ಕಿರೆ ಸೊಪ್ಪು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಿಗುವ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಹಸಿರು ಸೊಪ್ಪು. ಇದನ್ನು ಬಳಸಿ ರುಚಿಕರವಾದ ಪಲ್ಯ (Anne Soppina Palya) ಮತ್ತು ಸಾರು (Anne Soppu Saaru) ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು ಹಳ್ಳಿ ಶೈಲಿಯ ಅಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಸೊಪ್ಪು ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯದು ಮತ್ತು ರುಚಿಕರ ವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಇದು ಬಿಸಿ ಅನ್ನ ಅಥವಾ ರೊಟ್ಟಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಇದು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಭಾಗದ ಹೊಲ (ಜಮೀನು) ಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಾಗಿ (ಕಸ) ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ದನ ಕರುಗಳಿಗೆ ಇದನ್ನು ಕೊಯ್ದು ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅತಿಹೆಚ್ಚು ನೀರಿನಾಂಶ ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಪಲ್ಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೂಡ ತಿಂತಾರೆ ಅಂತ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಪಲ್ಯ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಡಿಮೆ. ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಇದರ ಎಳೆ ಸೊಪ್ಪು ಸೂಡು ಕಟ್ಟಿ ಮಾರುತ್ತಾರೆ.

ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಅಣ್ಣಿ/ಅಣ್ಣೆ ಗಿಡ ಅಂತಾರೆ.

 

                                                                  Anne Soppu Plant

 

ಉಪಯೋಗಗಳು

1) ಕಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯ: ವಿಟಮಿನ್ ಎ ಸಮೃದ್ಧ ವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಕಣ್ಣಿನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುತ್ತದೆ.

2) ಉರಿಯೂತ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು: ಗಾಯಗಳು, ಊತ, ಅಥವಾ ತುರಿಕೆಯಂತಹ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಲೇಪನವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದು.

3) ಅಣ್ಣೆಸೊಪ್ಪು ಬೇರನ್ನು ಅರೆದು ಕುಡಿಸುವುದರಿಂದ ಭಂಗಿಸೊಪ್ಪಿನ ಸೇವನೆಯಿಂದುಂಟಾದ ದೋಷ ಪರಿಹಾರವಾಗುತ್ತದೆ.

4) ಎಲೆಯ ರಸ,ಕಷಾಯ ಅಥವಾ ಚೂರ್ಣ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಪಿತ್ತಕೋಶ(ಲಿವರ್) ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಗೊನ್ಹೊರಿಯ ರೋಗವು ವಾಸಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

5) ಬೀಜಗಳನ್ನು ಅರೆದು ಕುಡಿಸಿದರೆ ಭೇದಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.

6) ಬೀಜದ ಚೂರ್ಣ ಅಥವಾ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಅರೆದು ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ ವೀರ್ಯ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಬೀಜವನ್ನು ಅರೆದು ಗಂಧ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಣ್ಕಪ್ಪಿನಂತೆ ಹಚ್ಚುವುದರಿಂದ ಕಣ್ಣಿನ ರೋಗಗಳು ವಾಸಿಯಾಗುತ್ತವೆ.ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ಅಣ್ಣೆ ಸೊಪ್ಪಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳದೇ ಇರುವ ಗ್ರಾಮೀಣ ಜನರಿಲ್ಲ. 

 

                                                                      PIC-1

 

                                                                       PIC-2
 

ಬಲ್ಲವರೇ ಬಲ್ಲರು ಅಣ್ಣೆ ಸೊಪ್ಪಿನ ಸಾರಿನ ಸವಿರುಚಿ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯಕರ.
ಇದಕ್ಕೆ ಕೋಲು ಜೇನುಗಳು ಹೆಚ್ಚು. ತುಪ್ಪ ಬಲು ರುಚಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಈ ಜೇನು ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಔಷಧ ಗುಣ ಹೆಚ್ಚು. ಹೊಲ, ಬದುಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಾಗಿ ಹುಲುಸಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ದನಗಳ ಹಾಲು ಹೆಚ್ಚಲು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೂ ಇದು ಒಳ್ಳೆಯದು . ‘ಹಿಂದೆ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿದ್ದಾಗ ರಾಗಿ ಜತೆ ಅಣ್ಣೆ ಬೀಜ ದ ಉಪಯೋಗ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿದ ಅನುಭವದ ಮಾತು.

ಬೀಜವೆಲ್ಲಾ ಬಲಿತಿರುವ ಅಣ್ಣೆ ಹೂವು ದನಕರುಗಳು ತಿನ್ನುವ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ತನ್ನ ವಂಶ ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ. ಮೇವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಸು, ಕುರಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಸೇರಿ ಬೀಜ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.ಹೇಗಿದೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ದ ದೇವರ ಆಲೋಚನೆ ಗೆ ನಿಲುಕದ ವಿಷಯ.

ನಾಟಿ ವೈದ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣೆ ಬೀಜಕ್ಕೆ ಸೊಪ್ಪಿನಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ ಇದೆ. ನಾಟಿ ವೈದ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೋಲಾಣಿ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಅಣ್ಣೆ ಬೀಜವನ್ನು ಮೂಲವ್ಯಾಧಿ ಗುಣಪಡಿಸಲು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.

 

 

                                                                     PIC-3

 

ಅತಿಯಾಗಿ ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ ಕೆಲವರಿಗೆ ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆಯ ತೊಂದರೆ ಅಥವಾ ಅತಿಸಾರ ಉಂಟಾಗಬಹುದು.

ಇದು ಮೂತ್ರವರ್ಧಕ, ಉತ್ಕರ್ಷಣ ನಿರೋಧಕ, ಮತ್ತು ಕ್ಷಾರೀಯ ಗುಣಗಳು ಕಿಡ್ನಿಯ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕರಗಿಸಲು ಮತ್ತು ಮೂತ್ರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಇದನ್ನು ಬಳಸುವ ಮೊದಲು ವೈದ್ಯರ ಸಲಹೆ ಪಡೆಯುವುದು ಒಳಿತು.

------------------------- Hari Om ---------------------

 

 

ಅನ್ನಪೂರ್ಣ ದೇವಿ -- Annapurna Devi

 

                                                               Annapurna Devi 

 

ಅನ್ನಪೂರ್ಣ ದೇವಿ -- Annapurna Devi

ಅನ್ನಪೂರ್ಣ ದೇವಿ ಮತ್ತು ಶಿವನ ಕಥೆ

ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ, ಅನ್ನಪೂರ್ಣ ದೇವಿ ಅಥವಾ ಅನ್ನಪೂರ್ಣ ದೇವಿಯು ಆಹಾರದ ದೇವತೆ. ಅವಳು ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯ ಅವತಾರ; ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಶಕ್ತಿಯ ಹಲವಾರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಈ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಹಿಂದೂಗಳು 'ಅನ್ನಮ್'(ಆಹಾರ) ಪವಿತ್ರ. ಭಗವಾನ್ ಶಿವ ಮತ್ತು ಅನ್ನಪೂರ್ಣ ದೇವಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಒಂದು ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಘಟನೆಯಿದೆ, ಇದು ಖಾಲಿ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷ (ಮೋಕ್ಷ) ಸಹ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.ಶಿವ ಮತ್ತು ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯು ದಾಳದ ಆಟವನ್ನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಮ್ಮೆ ಆಟವು ತುಂಬಾ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾದಾಗ ಅವರು ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು - ಪಾರ್ವತಿ ತನ್ನ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಶಿವನು ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರು. ಶಿವನು ಆಟದಲ್ಲಿ ಸೋತು ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. 

ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು, ಶಿವನು ಸರ್ಪವನ್ನು ಪಣತೊಟ್ಟನು ಮತ್ತು ಈ ಬಾರಿಯೂ ಅವನು ಆಟದಲ್ಲಿ ಸೋತನು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಆಟ ಮುಗಿದಾಗ, ಶಿವನು ತನ್ನ ಭಿಕ್ಷಾಪಾತ್ರೆ ಸೇರಿದಂತೆ ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು.ಅವಮಾನಿತನಾದ ಶಿವನು ದೇವದಾರ್ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವು ಶಿವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ತಾನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಮರಳಿ ಗೆಲ್ಲಲು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆಡುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡನು.ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಶಿವನು ಮತ್ತೆ ಆಡಿದನು ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ಆಟದಲ್ಲಿ ತಾನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಗೆದ್ದನು.ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯು ಶಿವನ ಹಠಾತ್ ಅದೃಷ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನಗೊಂಡು ಅವನನ್ನು ಮೋಸಗಾರ ಎಂದು ಕರೆದಳು. ಇದು ದಂಪತಿ ನಡುವೆ ಮಾತಿನ ಚಕಮಕಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ, ವಿಷ್ಣುವು ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವನ ಆಸೆಯಂತೆ ದಾಳಗಳು ಚಲಿಸಿದವು ಮತ್ತು ಅವರು ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು ಎಂದು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದರು.

ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ, ಜೀವನವು ದಾಳದ ಆಟದಂತೆ - ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಮೀರಿದೆ.ಮೌಖಿಕ ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧವು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ತಾತ್ವಿಕ ಚರ್ಚೆಗೆ ತಿರುಗಿತು ಮತ್ತು ಭಗವಾನ್ ಶಿವನು ಆಸ್ತಿಗಳು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು ... ಎಲ್ಲವೂ ಮಾಯೆ (ಭ್ರಮೆ) ... ನಾವು ತಿನ್ನುವ ಆಹಾರವೂ ಸಹ ಮಾಯೆಯಾಗಿದೆ.ಆಹಾರವು ಭ್ರಮೆ ಎಂದು ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಆಹಾರವು ಭ್ರಮೆಯಾದರೆ ನಾನು ಕೂಡ ಭ್ರಮೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದಳು. ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ಜಗತ್ತು ಹೇಗೆ ಬದುಕುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ಅವಳು ಬಯಸಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ಕಣ್ಮರೆಯಾದಳು.ಅವಳ ಕಣ್ಮರೆ ಎಂದರೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಸ್ತಬ್ಧವಾಯಿತು. ಯಾವುದೇ ಕಾಲೋಚಿತ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ಬರಡಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು. ಪುನರುತ್ಪಾದನೆ ಅಥವಾ ಜನ್ಮವಿತ್ತು. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಭೀಕರ ಬರ ಮತ್ತು ಆಹಾರದ ಕೊರತೆ ಉಂಟಾಯಿತು. 

 

                                                    Annapurna Devi ( another Pic )

 

ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ತಾನು ಅಪೂರ್ಣ ಎಂದು ಶಿವನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅರಿತುಕೊಂಡನು.ದೇವತೆಗಳು, ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಸಾಯುವುದನ್ನು ನೋಡಲಾರದೆ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು (ವಾರಣಾಸಿ) ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನು ವಿತರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.ಶಿವನು ಭಿಕ್ಷಾಪಾತ್ರೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವಳ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯು ಶಿವನಿಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಆತ್ಮವು ನೆಲೆಸಿರುವ ದೇಹವನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು ಆಹಾರವು ಬೇಕಿರುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ಭ್ರಮೆ ಎಂದು ತಳ್ಳಿಹಾಕಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಶಿವ ಹೇಳಿದರು.ಅಂದಿನಿಂದ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಅನ್ನಪೂರ್ಣ ದೇವಿ ಎಂದು ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಶಿವನು ಅನ್ನಪೂರ್ಣೇಶ್ವರಿಯ ಬಳಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದ್ದೇಕೆ?

ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ಆ ಕೈಲಾಸನಾಥನಿಗೆ ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವ ಸಂದರ್ಭ ಏಕೆ ಬಂತು ಎಂದು ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಇದು ಕೇವಲ ಹಸಿವಿನ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅಹಂಕಾರದ ವಿನಾಶ, ಜ್ಞಾನದ ಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಅನ್ನದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಾರುವ ಅದ್ಭುತ ಕಥೆಯಾಗಿದೆ.

 

                                                   Annapurneswari Devi with Lord Shiva

 

ಕಥೆಯ ಸಾರಾಂಶ:

ಒಮ್ಮೆ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನು ವೈರಾಗ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, "ಈ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವೂ ಮಿಥ್ಯೆ (ಮಾಯೆ), ಈ ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ನಾವು ಸೇವಿಸುವ ಅನ್ನಕ್ಕೂ ಅಷ್ಟೇನೂ ಮಹತ್ವವಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಶಿವನ ಈ ಮಾತು ಪ್ರಕೃತಿ ಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾದ ಮಾತೆ ಪಾರ್ವತಿಗೆ ಸರಿ ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. "ಯಾವ ಅನ್ನದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜೀವರಾಶಿಗಳು ಬದುಕುತ್ತವೆಯೋ, ಅಂತಹ ಅನ್ನವನ್ನು ಗೌರವಿಸದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ?" ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದ ಮಾತೆ, ಅನ್ನದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಶಿವನಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಆಗ ನಡೆದಿದ್ದೇನು?
ಮಾತೆ ಪಾರ್ವತಿಯು ಕಾಶಿ ನಗರಿಯಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನೆಲ್ಲ ಅದೃಶ್ಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನ, ಪಾನೀಯಗಳಿಲ್ಲದೆ ಜನರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗುತ್ತಾರೆ. ದಾನ-ಧರ್ಮಗಳೆಲ್ಲ ನಿಂತುಹೋಗುತ್ತವೆ.

ಸಮಸ್ತ ಜೀವರಾಶಿಗಳ ನೋವನ್ನು ಕಂಡು ಶಿವನಿಗೆ ಅನ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಜೀವನ ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂಬ ಸತ್ಯದ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಜಗತ್ತು ಮಾಯೆಯಾದರೂ, ಆ ಮಾಯೆಯೊಳಗೆ ಬದುಕಲು ಅನ್ನವೇ ಆಧಾರ ಎಂಬುದು ಶಿವನಿಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಭಿಕ್ಷಾ ಪಾತ್ರೆ ಹಿಡಿದ ಶಿವ:

ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾದ ಶಿವನು ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಿಕ್ಷುಕನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷಾ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಮಾತೆ ಅನ್ನಪೂರ್ಣೇಶ್ವರಿಯ ದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ.
ಮಾತೆ ಅನ್ನಪೂರ್ಣೆಯು ದಯೆಯಿಂದ ಶಿವನಿಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ಹೀಗೆನ್ನುತ್ತಾಳೆ:

"ಯಾವಾಗ ಅನ್ನಕ್ಕೆ ಗೌರವ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೋ, ಆಗಲೇ ಜ್ಞಾನವು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ."

ಈ ಕಥೆಯಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ಸಂದೇಶ:

ಅನ್ನವೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ: ಅನ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಜ್ಞಾನವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ತಪಸ್ಸಾಗಲಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಅಹಂಕಾರದ ತ್ಯಾಗ: ತಾನೇ ಸರ್ವಸ್ವ ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಾಗಲೇ ಸತ್ಯದ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅನ್ನದಾನದ ಮಹತ್ವ: ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಿಗಿಂತ ಅನ್ನದಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು.
ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇಂದಿಗೂ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನಪೂರ್ಣೇಶ್ವರಿಯ ದರ್ಶನ ಪಡೆದ ನಂತರವೇ ಶಿವನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುವುದು ವಾಡಿಕೆ.

------------------------- Hari Om -------------------------